Meer en meer is de rozenkrans onbekend en in onbruik geraakt. Bejaarden en hoogbejaarden hebben nog een rozenkrans op zak. Als kind hebben zij bij avond het rozenhoedje in de huiskamer gebeden met de andere huisgenoten, rond de Leuvense stoof. Er was toen nog geen sprake van televisie en computer. Het was een heel andere tijd waarover zij nog vele anekdoten vertellen bij gelegenheid van een huisbezoek.

 

 

De tijd van toen

 

Met de paternoster in de hand werd de rozenkrans of het rozenhoedje gebeden. Bij hun plechtige communie kregen zij een paternoster naast andere religieuze attributen: een missaal, een wijwatervaatje voor de slaapkamer, een beeldje van hun patroonheilige. Toen - soms nu nog - werden overlevenden opgebaard met een paternoster in hun handen. Het is nu alsof een rozenkrans, rozenhoedje, paternoster uit een vreemde wereld komen.

 

 

Ontstaan en verspreiding

 

De rozenkrans is ontstaan uit zeer verschillende religieuze gebedspraktijken. Zo hadden oude Egyptische kluizenaars het herhalend gebed met kralen in de hand. In ander godsdiensten treft men deze wijze van bidden aan zoals hindoeïsme, boeddhisme en islam.

De dominicanerpaus Pius V heeft deze gebedswijze een bijzondere aanbeveling gegeven in 1569. Zijn opvolger Gregorius XIII voerde het rozenkransgebed in op 1 april 1573. In de 16° en 17° eeuw werd de rozenkrans verspreid over heel Europa en in de missiegebieden van toen. De rozenkrans werd aanbevolen als gebed in parochies, in huisgezinnen en als privé gebed.

 

 

Rozenkransmaand

 

Paus Leo XIII heeft de maand oktober uitgeroepen als rozenkransmaand met het feest van O.-L.-Vrouw van de rozenkrans op de eerste zondag van deze maand. Dit jaar vieren we deze feestdag op donderdag 7 oktober. Hij ordonneerde dat het rozenhoedje in oktober in de kerken zou gebeden worden: ‘s morgens gedurende de mis; als het ‘s avonds geschiedde moest het Allerheiligste worden uitgesteld. Dit werd afgeschaft op 3 september 1953.

Uit de bloeitijd van de rozenkrans vind je ook in vele kerken glasramen die de 15 mysteries voorstellen.

 

 

 

 

 

Wat is de rozenkrans

 

Het is een gebedssnoer met 15 grote en 150 kleine kralen.

Dit bestaat uit 150 maal (15 x 10) het Weesgegroet, afgewisseld na ieder ‘tientje’ met een Onzevader.

In plaats van het volledige rozenkransgebed wordt veelal een derde deel gebeden,

met gebruikmaking van een klein snoer: het rozenhoedje.

In de liturgische getijden van de kloostergemeenschappen werden alle 150 psalmen gebeden.

Voor de ongeletterden werden dat 150 Onzevaders.

In de 12° eeuw kwam hiervoor het Weesgegroet in de plaats.

De verdeling in tientjes, waartussen telkens een Onzevader, ontstond in de 15° eeuw.

 

 

 

 

 

 

Geheimen of mysteries

 

In deze eeuw ontstond ook het gebruik van de aanroepingen bij elk tientje: de zogeheten geheimen of mysteries. Bij het bidden van de rozenkrans staan we stil bij de vijf onderwerpen van de blijde, droeve en glorievolle mysteries. Dat zijn de geheimen van Jezus’ menswording, zijn lijden en zijn verheerlijking.

Aan dit traditioneel rozenkransgebed heeft paus Johannes Paulus II op 16 oktober 2002 de vijf ‘Geheimen van het Licht’ toegevoegd met de brief “Rosarium Virginis Mariae” Het gaat om vijf momenten uit het openbaar leven van Jezus. Te beginnen met zijn doop in de Jordaan, en eindigend met zijn lijden.

Een gebedskaart hierover is te vinden in het L.K.D. van de paters Benedictijnen te Dendermonde. Bij elke geheim is een kleine overweging geschreven door priester Manu Verhulst.

 

 

Gebed voor eenvoudigen

 

Door bemiddeling van verschillende pausen is de Kerk steeds bekommerd geweest om ook aan eenvoudige mensen een geschikt gebed te presenteren. Zij biedt een gebedstherapie aan, die aansluit bij een algemeen godsdienstige praktijk: namelijk het herhalen van eenzelfde gebed, meegaand op het ritme van de ademhaling. Elk geheim is een kleine halte bij een moment uit de Heilsgeschiedenis van Jezus. Zo gaan eenvoudig gebed en Bijbel samen.

 

 

 

Rozenkranskapel en noveen

 

De confrérie van de Rozenkrans werd gesticht in 1883 bij pauselijk decreet en be­stond in de verschillende Buggenhoutse parochies. De kapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans is gelegen aan een eeuwenoude kerkwegel, thans Zittings­weg. In de volksmond spreekt men gewoonlijk over het “Van Doorens-kapelletje”. Het werd gebouwd in 1883 door Antoon Van Dooren (1825-1918), woonachtig in de Krapstraat.

De noveen wordt nog steeds onderhouden. Vanaf vrijdag 1 oktober tot en met zondag 10 oktober zal deze noveen gebeden worden. Geburen en ook anderen verzamelen dan gedurende negen dagen om 13.30 u. voor het rozenkransgebed. Uiteraard is eenieder uitgenodigd en van harte welkom.

 

 

 

 

 

 

J.B.