Natuurlijk stelt u zich de vraag : over wie gaat het nu?

 

Even polsen:  Kennen we “hem”?

Woont hij nog in Buggenhout en waar?

In welke sector is hij actief?

 

 

 

Onbeantwoorde vragen. We willen wel even helpen. We hebben het over een persoon die nu geen krantenkoppen meer haalt, die nu geen TV belangstelling krijgt maar wel iemand met een internationale uitstraling tot op onze dagen.

Hij kwam uit Buggenhout en stelde zijn leven ten dienste van de armen in India.  

Bent u mee? Met pater Michaël Windey.

 

 

 

Op zondagnamiddag, 18 september ll., werd er in onze boskapel een herdenkingsmoment gehouden.

Net een jaar geleden overleed pater Michaël Windey, op 88-jarige leeftijd. Onze boskapel was hem zo dierbaar dat een vriendengroep uit VRO het de gepaste plaats vond om pater Michaël te herdenken.

 

Het initiatief werd genomen door een sterk gemotiveerde ploeg met o.a. Ruth Roosen, Rombout Keldermans, Raf Lambrechts.

Met het lied “Dank Sei dir Herr” van Händel, werd de toon gezet: wij zijn dankbaar om de visie van pater Michaël.

Rond zijn foto werden mooie herinneringen opgehaald. Getuigenissen werden gebracht door de heren Vaes en Van Herck, die, gegrepen door de ellende van duizenden in India en door het enthousiasme van de pater zaliger, zich engageren in het VRO project.

 

 

 

 

 

 

Hij kwam uit Buggenhout…wie is Michaël Windey?

 

Hij werd geboren te Buggenhout op 28 april 1922. Doorliep de plaatselijke gemeenteschool en volgde Grieks-Latijnse humaniora in het H. Maagdcollege te Dendermonde. Was gids van het K.S.A vendel St. Jan Berchmans. In 1938 trad hij in de Jezuïetenorde te Drongen. Hij studeerde klassieke filologie en filosofie. Aanvankelijk was hij leraar aan het St Jan Berchmanscollege te Brussel maar zijn droom was eigenlijk een missionair leven te leiden.   

Op 8 januari 1946 nam Michaël afscheid van zijn familie te Buggenhout. Hij reisde met de trein naar Brussel waar hij nog één nachtje bleef slapen alvorens hij de lange reis naar India kon aanvatten. Samen met 3 andere paters vertrok hij op 9 januari 1946 met de boot naar India (toen nog Brits-Indië). Dadelijk na zijn aankomst werd de jonge missionaris naar de Ranchi-missie gestuurd. De noodlijdenden in Noord-India hadden dringend hulp nodig, er was dus geen tijd om vooraf even rond te kijken en de omgeving te verkennen.

 

 

VRO

 

Toen Pater Michaël, Gandhi ontmoette en hem vroeg hoe hij zich in India nuttig kon maken, sprak Gandhi hem over het belang van de dorpsgemeenschap. Goed, uitgebouwde, en vooral ook sociaal gezonde dorpen vormden, volgens hem, een kracht voor de arme bevolking in de rurale gebieden en een natuurlijke rem op de hopeloze trek naar de stad.

 In 1971 werd door pater Windey de Indische NGO Village Reconstruction organisation (VRO) opgericht. Sindsdien richtte  Pater Windey’s VRO in India al zo’n 500 dorpen op, met nutsvoorzieningen als opleidings- en gezondheidscentra. De VRO dorpelingen plantten al meer dan vijf miljoen bomen.

VRO wordt vanuit verschillende Europese landen ondersteund. Bij ons gebeurt het door BIVRO, met meldingsplaats Buggenhout. BIVRO staat voor Belg-Indian Village Reconstruction Organisation. VRO werkt momenteel in de Indische deelstaten Orissa, Andhra Pradesh en Tamil Nadu, in het oosten van India. In deze drie staten wonen samen meer dan 175 miljoen mensen, op een oppervlakte van zo ‘n 18,6 maal België. Het merendeel van de bevolking leeft op het land, in extreme armoede, en worden ook vandaag nog op allerlei wijzen gediscrimineerd. Het was precies op deze mensen dat pater Windey zijn aandacht wilde richten.

 

 

Een visie wordt verwoord…

 

“Hoe zal ik u ooit kunnen vertellen wat het betekent voor armen rond de fundering van een nieuw dorp te staan, met bladertakken versierd…. tot de kokosnoot gebroken wordt, wat het moment symboliseert van het geven en delen van het  heilige en het menselijke, van verleden en toekomst”.

 

“Heropbouw” betekent méér dan nieuwe huizen bouwen: er wordt gezorgd voor werk, voor ontspanning, voor schoonheid, voor onderwijs”.  Dit is de inzet van vele vrijwilligers in  BIVRO.

 

Mag ik zo afsluiten? Er is zo veel ellende en verdriet in de wereld, maar er wordt ook zo veel goeds gedaan door mensen, elke dag opnieuw, willen wij ons ook daarop focussen?

 

 

Z.R.