Kampsprokkels

 

 

 

Chiro Hemo Opstal heeft het jaarlijks kamp achter de rug.

Nadat de meisjes 10 dagen verbleven in Teuven (Voerstreek)

werden ze er afgelost door de jongens.

 

 

 

 

 

 

Van de meisjesleiding kregen we volgende impressie:

 

 

Op kamp gaan is…

 

…op de heetste dag van juli 75 km. fietsen richting kampplaats (Tiptiens en Aspiranten)

…10 dagen spelen en je amuseren

…elke ochtend gewekt worden door het kampliedje
…de avonturen van Pippi Langkous beleven (kampthema)
…lekker eten
…een verhaaltje en snoepje voor het slapengaan
…een traantje als je je ouders mist
…een brede lach wanneer je een briefje ontvangt van het thuisfront

…zangstonde en voetbalavond
…de zotte doos uithangen
…je vuil maken en je net iets te weinig wassen
…de andere groepen leren kennen tijdens de groepsnamiddag
…een bezoekje van meneer pastoor
…een misverstand dat snel weer rechtgezet wordt
…veel te korte nachten en wallen onder je ogen
…op dagtocht of op 2-daagse gaan
…je pijntje laten verzorgen in de ziekenkamer
…samen liedjes zingen rond een vuurtje
…afscheid nemen van enkele leidsters en kookouders die na jarenlange dienst de fakkel doorgeven
…je als leiding moeten boos maken en het 10 minuten later alweer vergeten zijn
…vol zeepsop hangen na een namiddagje plastiekschuiven
…doop van de nieuwe leiding

…met heel veel spijt het kamp afsluiten rond het kampvuur

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook de jongens laten ons graag meegenieten van hun avonturen:

 

 

"Samen spelen, samen eten, samen slapen,… vooral 'samen'. Als leider doet het veel plezier te zien hoe de gasten zich amuseren. Achteraf hoorde ik dat ze super genoten hadden van het pretpark waar we op dagtocht heen gingen. Ze stonden telkens te popelen om in de attracties te gaan met de ganse groep.

"Leider, leider! Gaan we daar nog eens in want dat is echt superleuk!"

Zo'n momenten vergeet je niet als leider.

Rond het kampvuur al die starende gezichten, sommigen al een beetje aan het indommelen, luid applaudisseren voor iedereen die zich heeft ingezet om er een fantastisch chirojaar van te maken. Wanneer de jongste groepen moeten gaan slapen: één grote kring rond het vuur om met zijn allen het avondlied te zingen. Als dat geen samenhorigheid is. De dag van onze terugkeer zaten we nog een keer samen met onze Sloebers en vroegen hen wat ze ervan vonden. Van allen kregen we te horen: Leiders, het was een SUPERLEUK kamp!"

Sloeberleiding

 

 

"Het vertrek van de Speelclub was niet het makkelijkste. We zijn de grootste groep en ze hebben een leeftijd met vele verschillen: groot versus klein, bang versus minder bang,… Daarenboven moesten we noodgedwongen vertrekken met een vervangleider die dit minder dan 12 uur op voorhand wist. Maar… de eerste ochtend reeds vielen alle stukjes op hun plaats en we beleefden schitterende uren. Knutselen, zwaardvechten, bosspelen, iedereen vond die dag iets naar zijn gading. Moe en voldaan gingen we slapen.

Enkele dagen later was er 's avonds het cruciaal moment voor elke jonge groep op kamp: kaartjes en brieven schrijven naar het thuisfront. Er vloeiden enkele traantjes maar wat zo bijzonder was, is dat de gasten zelf, nog voor de leiding zijn kans kreeg, hun vriendjes aan het troosten waren. Een grote, hechte groep was geboren. De leiding had zijn best gedaan op voorhand en de gasten deden elke dag hun best op kamp. Ook de uitstappen, waar toch wat meer vrijheid is, verliepen rimpelloos.

Zo zullen wij allemaal ons kamp herinneren: een schitterend kamp, waar elke gast en elke leider deel uitmaakte van één grote club: de Speelclub."

Speelclubleiding

 

 

"Samen zijn we vertrokken op kamp, na een ruige openingsformatie met de enige echte Turtles (kampthema). Daar begon de samenhorigheid alvast te groeien en we vormden op kamp een nog hechtere groep dan voorheen. Met vrienden, leiding en kookploeg op kamp ging het gemis aan thuis al snel voorbij. Het was super op kamp!

De gasten spanden tijdens het drugsspel en het blaaspijpengevecht samen tegen de leiding.

De groepsnamiddag werd in een nieuw 'kleedje' gestoken en dat kon enkel de echte mannen, de Rakkers uiteraard, bekoren.

Toen ze collectief plannen beraamden om hun snoep opnieuw te bemachtigen, werd pas echt duidelijk hoe hard ze aan elkaar hingen."

Rakkersleiding

 

 

 

 

 

 

"We begonnen gepakt en gezakt aan onze tweedaagse. Na een 20-tal km. bergop en bergaf stappen, waren de benen al wat vermoeid. We kwamen een bordje 'Baraque Michel' tegen. De blijdschap was van sommigen hun gezicht af te lezen. Met volle moed begonnen we aan de klim maar al snel werden er gaten geslagen. Iemand van de groep kreeg het lastig en raakte wat achterop. Spontaan boden enkele andere Toppers zich aan om een deel van de inhoud van zijn rugzak over te nemen zodat het voor hem makkelijker werd. En effectief, het voortzetten van de tocht verliep een stuk vlotter. We bereikten onze bestemming net op tijd. Moe maar voldaan gingen we slapen op de hooizolder van een vriendelijke boer."

Toppersleiding

 

 

"Geluk schuilt vaak in kleine dingen:

…'s Avonds met de gasten rond een zelfgebouwd kampvuurtje zitten en rustig napraten over de voorbije dag….

…Tijdens de maaltijden uit volle borst meezingen om toch maar luider te klinken dan eender welke andere groep…

…Stiekem hopen op een briefje van mama/papa/meter/peter/broer/zus/vriendin…

…De ene dag verkleed als stoere Rambo, de volgende dag als knappe griet en weer een dag later als een echte rockster…

…10 dagen lang weg van de wereld, zonder zorgen en vol plezier…

…Eén voor allen, allen voor één…

Samen op Chirokamp… daarvoor wil ik alles geven!"

Aspileiding

 

 

 

 

 

 

Elk jaar zijn er ook 2 kookploegen die ervoor zorgen dat de leiding en gasten culinair niets tekort komen. Eén van de kookmama's verwoordt ons waarom zij reeds 10 jaar lang 10 dagen van haar verlof al kokende doorbrengt met de meisjes op kamp.

 

 

Je kan je afvragen waarom er iemand is die verlof neemt

…om te sjouwen met megagrote potten en pannen

…om kilo’s wortelen te raspen

…om honderden aardappelen in stukjes te doen

…om veertig kilo frieten te bakken

…om soms wat te stressen tegen de klok

 

Ik heb mijn antwoord klaar:

Om elk jaar opnieuw te zien hoe gelukkig grote en kleine mensjes kunnen zijn

…als er spaghetti in de borden komt,

…als er na een regenbui , warme soep staat te dampen,

…als ze “thuiskomen” van tweedaagse met hun wilde avonturen

…als ze tijdens een hittegolf in het zwembad worden gegooid

…als ze merken dat je vanillepap echt wel zelf kan maken,

…als de post van het thuisfront wordt voorgelezen ,

…als de haren worden gladgekamd,

…als…als...als... zoveel kleine, mooie momenten die boeien, ontroeren, doen lachen, doen genieten.

 

Deze Opstalse meisjes zien leren om samen te leven, zien samenspelen, zien samen genieten,… dat is de mooiste vakantie.

De pluim gaat naar een prachtige groep jonge vrouwen die vrijwillig heel het jaar door al hun energie, ideeën, werk en tijd in Chiro stoppen.

 

Uiteraard komt diezelfde pluim ook toe aan onze jongensleiding.

 

 

 

Dankwoordje

 

Dank aan de leiders en leidsters, volwassen begeleiders,

kookploegen en allen die logistieke steun verleenden.

 

 

 

 

 

 

Terug naar indexpagina hoofdartikels