Sacramentsdag

 

Gebroken brood, vergoten wijn

 

 

 

Om de instelling van de Eucharistie feestelijk te herdenken stond het boetekarakter van de Goede Week in de weg. Daarom is in de Middeleeuwen een afzonderlijk feest ingevoerd naar aanleiding van een visioen van de Luikse Augustines JULIANA VAN CORNILLON in 1246.

Door paus Urbanus IV werd dit feest in 1264 uitgebreid voor de gehele Kerk en wordt thans gevierd op donderdag na Drievuldigheidszondag.

 

 

Doet dit tot Mijn Gedachtenis

 

Op Sacramentsdag gedenken wij dankbaar Jezus’ liefde en leven. Meer dan Hem te gedenken en herinneren, willen we Hem als voorbeeld in ons leven opnemen. “Doe dit tot Mijn gedachtenis”. Geroepen zijn om lief te hebben is nooit vrijblijvend. Laten wij het beste in elkaar oproepen om elkaar te waarderen.

Sacramentsdag is ook de erkenning van Jezus bij het breken van het brood. De Emmaüsgangers droegen nog in hun hoofd de levendige herinnering aan wat er met Jezus gebeurd was op de Calvarieberg.

 

 

Geloof, Hoop en Liefde

 

Ze hadden het van nabij meegemaakt. Ze baadden bovendien in een Joodse cultuur en waren vastgeroest in een lange traditie, die al in Egypte begonnen was bij de uittocht onder Mozes. Ondanks al die voorkennis was het toch nog Jezus, die met hen is moeten meegaan opdat ze het helemaal zouden begrijpen. Hij bracht hun het werkelijke geloof, de hoop en de liefde. Daarom heeft Hij lang moeten praten en overtuigen.

 

 

De Broodbreking

 

De eucharistie, een liefdevol toegroeien van God naar ons en van ons naar God, is er omdat God ons liefheeft. De broodbreking is een hoogst symbolisch gebaar en stond al in het instellingsverhaal: “Jezus nam het brood, en brak het”. Het breken van het brood verenigt al diegenen rond de tafel met Diegene die het ware gebroken brood is: Jezus zelf. In de communie raken we het lichaam van de Heer zelf aan of liever beroert Hij het onze.

 

 

De Aanwezigheid van de Verrezen Heer

 

Zegt Augustinus niet: “Als we te communie gaan, zijn wij het niet die Christus nuttigen, Hij eet ons”. De weg van de liefde is mekaar leren kennen en de andere aanvaarden zoals hij of zij is. De ontmoeting met de Heer moge ons er toe aanzetten Hem te volgen. Het geloof in de aanwezigheid van de Verrezen Heer die altijd met ons is, zal er ons voor behoeden wegen in te slaan die ons van de Heer en van onze naaste vervreemden. Hij doet ons de weg gaan die Hij bewandeld heeft: de weg naar het kruis die tot leven leidt.

 

 

Bezinning

 

‘Geef hen te eten. Deel wat je hebt’ zo klinkt de opdracht, toen en vandaag. Breek en deel, dan zal er volop voedsel zijn. Maar er gebeurt meer als je dit doet: het blijkt dat je dan gaat leven van zijn leven.

 

 

Persoonlijk gebed

 

Ik bid, dat het brood gedeeld wordt over de gehele aarde, onder alle mensen,

dat geen mens te kort zal komen;

dat koren en rijst zullen groeien;

dat geen velden meer worden platgebrand, nergens ter wereld.

Ik bid voor wie hier maaltijd houden,

die het brood gebroken en gedeeld hebben,

dat wij de Weg mogen blijven erkennen.

 

 

J.B.

 

 

 

Laatste avondmaal

230 x 110 op doek, kerk Opdorp

Vlaamse School (einde 17° eeuw)

Gerestaureerd in 2002

 

 

 

 

 

 Detail: Doe dit tot Mijn gedachtenis

 

 

 

 

 

  Detail: Judas, de verrader, gaat heen.

 

 

 

 

 

 

Terug naar indexpagina hoofdartikels