Het sacrament van de zieken: Ziekenzalving

 

 

 

 

In het bijzonder voor de zieke mens is er de ziekenzalving. Hiermee wil de priester alle liefde en alle goeds in je leven zegenen en je zalven met de levenskracht van Jezus, die je ook in moeilijke dagen niet in de steek laat.

Wij willen benadrukken dat de ziekenzalving een sacrament van en voor de zieken is en niet zoals in het verleden, waar er teveel gedacht werd aan een sacrament van de stervenden. In het sacrament  van de ziekenzalving kan zowel de zieke mens als de familie in het gebed steun en kracht vinden om de ziekte te kunnen dragen en om genezing bidden.

De ziekenzalving kan op elk moment aangevraagd worden bij de pastoor. Zeer zinvol is het de ziekenzalving te vragen voor een ernstige operatie.

 

 

De zin en betekenis van de ziekenzalving

 

In wezen is de ziekenzalving een paasboodschap. Het is een sacrament van hoop in moeilijke omstandigheden. In een moeilijke, kritieke levenssituatie wil God een teken van leven geven aan mensen. Hij wil tastbaar aanwezig komen en tonen hoe sterk Hij betrokken is bij dit gebeuren.

 

Ook hier zegt Hij met woord en met symbool (zalving): "Ik ben er, en jij mens wees er, leef!"  (K. DEPOORTERE, Christelijke visie op het lijden, Leuven, Acco, 1987, p 152)

 

Dit sacrament "bezegelt" in Gods naam het concrete leven van die zieke en dit op een drievoudige manier:

a. Het verklaart voor authentiek al wat zovelen voor deze zieke hebben gedaan. In hun zorgende aanwezigheid was God al aan het werk.

b. Dit sacrament voltooit ook alle zorgende aanwezigheid door met Name God te noemen en de zieke in expliciet gebed aan God toe te vertrouwen.

c. Dit sacrament zendt: Ik uw God, degene die zalft, zend je nu om zalf en balsem te zijn voor wie dit ook van jou verwacht.

De ziekenzalving is dus, in woord en gebaar, effectieve belofte van genezing, in de meest omvattende zin van het woord. Het gezamenlijk vieren van Gods zalvend en sterkend aanwezig-komen, is een diep ingrijpend gebeuren dat mensen hechter aan elkaar bindt. Niet alleen voor de zieke zelf, maar ook voor de familie is de ziekenzalving "zalf op hun wonden" en genade om de moeilijke situatie te dragen.

 

 

Voor wie is het sacrament bedoeld?

 

De ziekenzalving kan gegeven worden aan iedere gedoopte en gevormde christen, die zwaar ziek is, of door ouderdom verzwakt, of voor een ernstige heelkundige ingreep staat. De ziekenzalving kan ook herhaald worden als er zich na een verbetering een herval van de ziekte voordoet.

 

 

Symboliek

 

Terwijl de priester het voorhoofd en de handen zalft, zegt hij:

 “Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven”.

 

In de zalving en de sacramentele woorden zegt God de zieke bijstand toe. Hij zal de zieke heil brengen." (Geloofsboek, p. 120)

Belangrijk is dat er in de pastorale zorg en in de catechetische begeleiding ernaar gestreefd wordt de ziekenzalving zo vroeg mogelijk voor te stellen in het ziekteproces. Vooral door deze praktijk moet duidelijk gemaakt dat de ziekenzalving niet op de eerste plaats moet gezien worden als voorbereiding op het sterven maar als een hulp om hoopvol te kunnen leven in de levenscrisis die de zieke of ouder wordende mens moet doormaken. Ziekenzalving wil geen paspoort zijn voor de eeuwigheid, maar wel gelovige zingeving bij elke levensbedreiging.

Een gebaar dat in vele vieringen alleszins zijn symbolische waarde moet krijgen is de handoplegging. Jezus zelf legde de handen op bij zieken en Hij schreef de handoplegging voor aan zijn leerlingen en deze hebben dit ook veel gedaan. De handoplegging is samen met de zalving een gebaar van intens gebed tot God, dat Hij de zieke nabij zou zijn, dat de Geest hem zou beschermen en bemoedigen en dat Hij hem zou doen leven.

 

 

ENKELE PRAKTISCHE OVERWEGINGEN

 

Wanneer vragen we nu het sacrament van de zieken?

 

Een ernstig zieke mens waar genezing niet zeker maar goed mogelijk is of bij een ernstige zieke die terminaal is of bij iemand die een ernstige operatie zal ondergaan of bij een zieke op hoge ouderdom.

Hier is de ziekenzalving een gelovig teken van God en zijn kerk tot hulp en sterkte voor de zieke. Het is mede een gebed om genezing.

De ziekenzalving kan worden toegediend als de zieke of de familie (met instemming van de zieke) erom vraagt. Dit is nooit dringend, we kunnen er onze tijd voor nemen om het tijdstip af te spreken zodat alle familieleden die dit wensen er kunnen bij zijn.

Toch hoeven we niet te wachten, want als we te lang wachten en de toestand van de zieke gaat achteruit en wordt minder bewust dan verdwijnt de zinvolheid van het sacrament.

 

 

Bij stervenden

 

Hier opteren wij voor een stervenswijding. Dit kan zowel zijn bij "plotse onvoorziene verslechtering" als bij iemand die reeds de ziekenzalving heeft ontvangen. Deze stervenswijding wordt symbolisch begeleid door de handoplegging. De gebeden die hierbij worden uitgesproken kunnen door de familie of verplegenden worden uitgesproken. Dit hoeft niet uitdrukkelijk door een priester te gebeuren.

 

 

Bij overledenen

 

Hier kan het ziekensacrament niet meer toegediend worden.

We gaan voor deze persoon bidden en een afscheidszegen uitspreken hetzij door een gelovige zorgverlener of een familielid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gemeenschappelijke ziekenzalving met Ziekenzorg

 

 

 

 

Paul Redant, pastoor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar indexpagina hoofdartikels