Mensen
zijn steeds onderweg, onze samenleving is heel
beweeglijk. De reden van het op weg gaan kan
verschillend zijn. Een grote groep beperkt zich tot zon
en zee. Anderen willen van de natuur genieten en maken
lange wandelingen of fietstochten. Steeds meer willen
mensen ook nieuwe culturen leren kennen in exotische
landen. Ze willen zich ontspannen, hun blikveld
verruimen of nieuwe ervaringen opdoen. Ieder heeft zijn
reden om op weg te gaan. Mensen zijn op tocht, onderweg.
De mens blijft zoeken naar meer en naar dieper!
Misschien is dit wel de betekenis van “op bedevaart
gaan”.
Het verschijnsel bedevaart is
oeroud en nog steeds levenskrachtig!
In de
elfde en twaalfde eeuw werden er grote bedevaarten
gehouden. Volgens een zeer ruwe schatting woonden er
toen vijftig miljoen mensen in Europa. Daarvan gingen er
elk jaar opnieuw, ruw geschat, een half miljoen op
bedevaart: één procent van de bevolking.
Drie
bedevaartplaatsen stonden bijzonder hoog in aanzien: het
heilig graf in Jerusalem, het graf van Petrus in Rome en
dat van de apostel Jacobus de Meerdere in Santiago de
Compostela. Santiago de Compostela is tegenwoordig méér
dan “in”. Culturele of historische belangstelling
drijven mensen langs paden die al eeuwenlang door
pelgrims bewandeld werden. Maar er is iets bijzonders
met deze wegen.
Waarom gaan mensen op
bedevaart?
Om
verschillende redenen gaan mensen op bedevaart. Het is
beslist iets anders dan een gewone tocht ondernemen. Een
bedevaart is: individueel maar meestal met een
gezamenlijke gebedstocht naar een bedevaartsoord gaan
dat een bijzondere betekenis heeft binnen de religie.
Het kan zijn dat de plaats verbonden is met een of
andere heilige of op een andere manier een belangrijke
plaats inneemt in de geschiedenis van de religie.
Bij een “bedevaart”
gaat het toch om over een hogere waarheid, God, of over
het leven na te denken. Om respect te betuigen, om
inspiratie te verkrijgen, om tot bezinning te komen, om
een poosje afstand te nemen van een hectisch dagelijks
bestaan. Om de “ervaring” ...”om er geweest te zijn” of
om andere mensen te ontmoeten.
Die ontmoetingen kunnen
echt deugddoend zijn. Sommige mensen ontmoeten zichzelf,
anderen ontmoeten hun reisgenoten in gesprekken, in
stilte, of zelfs in diensten en gebed.
Op bedevaart gaan is een tocht
ondernemen
en iedere tocht is een beeld van
onze levensweg.
Het is weggaan uit een plek waar we
in onze aarde geworteld staan
en vastzitten aan alles wat ons
dierbaar is:
ons huis, onze familie, onze
vrienden,
de veiligheid en de geborgenheid
om te gaan naar een plaats
waar we hopen heil en genade te
ontvangen.
Op bedevaart gaan is vermoeid
geraken
en pijnlijke voeten krijgen,
de ontmoediging bevechten en de
bekoring bestrijden
om langs de weg te blijven zitten.
Het is ook de vreugde beleven
dat iedere bocht in de weg een
ander landschap opent
en elke heuveltop een wijds
vergezicht schenkt.
Het is de blijdschap ervaren van de
aankomst op de bestemming!
Meerwaarde van een
pelgrimage
Waar een
bedevaart een daggebeuren is, duurt de pelgrimage wel
langer en heeft dus zeker een meerwaarde. Pelgrimages
maken we ook niet zomaar... vb. naar Lourdes. De
geestelijke verrijking staat voorop, want er is meer
tussen hemel en aarde. God houdt zich immers met mensen
bezig. Er is meer na te streven op deze aarde dan enkel
genot. Bovendien kan een mens op deze aarde materieel
rijk zijn maar geestelijk arm. Af en toe tot bezinning
komen kan verrijkend zijn voor het hele leven.
“Pelgrim, ga verder,
want sinds je geboorte ben je op
weg:
ga verder, er wacht jou een
ontmoeting
waar en met wie?
Zelf weet je het nog niet:
misschien wel met je zelf.
Ga verder,
stappen zullen jouw
woorden worden,
de weg jouw lied;
bemoediging jouw gebed:
de stilte zal tot jou gaan spreken.
Ga verder, alleen of met anderen;
kom uit jezelf.
Wie eerst tegenstander was,
wordt nu je reisgenoot.
Ga verder,
ook al weet je hoofd nog niet
waar je voeten jouw hart naar toe
brengen.
Ga verder, want je bent geboren
om de weg van een pelgrim te gaan.
Een Ander komt jou tegemoet en
zoekt jou,
zodat je Hem kunt ontmoeten.
Aan het eind van de weg,
in het binnenste van je hart,
wordt Hij jouw vrede, jouw vreugde.
Pelgrim, ga verder...want het is de
Heer
die met jou meegaat.
De vele bedevaartplaatsen zijn ons
bekend: dichtbij en verder op. Vergeet daarbij onze
nabije veldkapelletjes niet... het beeld in de huiskamer
en tot op de afspraak aan onze boskapel... bij een
viering of de avondbedevaart.
Op bedevaart gaan...is op tocht
gaan .. om anders terug te keren...
ZR
