Vaststelling

 

De cyclus van de seizoenen beheerst ons leven. We beginnen de cyclus met de lente: "Opnieuw ontwaken" en we sluiten de cyclus met de winter wanneer de natuur weer "inslaapt" in de hoop dat alles opnieuw zal ontwaken.

Vivaldi heeft dat mooi uitgedrukt in zijn vier jaargetijden: de winter eindigt er met de blijde aankondiging van de lente. Maar zover zijn we nog niet. We hadden nog maar pas de langste nacht achter de rug of een pak sneeuw van 10 à 15 cm. bedekte onze bodem.

Idyllische beelden, alles feeëriek wit, sneeuwpret voor de kinderen maar een hoopje ellende voor wie met de wagen de baan op moest. En een nieuwe winterprik diende zich reeds aan. We leven voor een deel op het ritme van de natuur. Wij mensen kunnen alleen maar machteloos toekijken. De natuur ontziet niets of niemand en rolt zo over ons allen heen. Alleen toezien is ons deel!

 

 

 

Fenomeen

 

De dagen zijn kort, de zon staat laag aan de hemel waardoor we haar warmte nauwelijks voelen.

 

 

 

Gemoed

 

Juist de afname van de intensiteit van het licht schijnt te zorgen voor de soms trieste gemoedstoestand die in de winter de kop opsteekt. Mensen hebben moeite met opstaan, hebben een vermoeid gevoel, trieste gedachten, raken snel geïrriteerd en hebben een minder goed humeur. Maak je geen zorgen. De seizoenen trekken nu eenmaal niet onopgemerkt aan ons voorbij.

De mens projecteert zijn gevoelens in de natuur. Niet alleen merken we dat het kouder wordt en dat de dagen korter en donkerder worden. De biologische klok die in onze hersenen zit, speelt er op in en die verstoring kan leiden tot winterdepressies. Helemaal normaal, we maken immers deel uit van de natuur!

 

 

 

Overleven

 

Een sneeuwlandschap lijkt vaak dood. In de volksmond en bij dichters wordt het sneeuwdek graag vergeleken met een lijkwade. Toch geeft het sneeuwdek zeker geen triestige aanblik. Omdat losse sneeuw zeer luchtig is en daardoor een uitstekend isolatiemateriaal is, beschermt hij planten en de grond tegen vorst en uitdroging. Onder de sneeuw heersen dan ook betrekkelijk zachte temperaturen, ook als het boven de sneeuw hard vriest. Sneeuw is dus geen lijkwade maar veeleer een warm, leven reddend dek waaronder zich tal van bloemen en insecten koesteren. Winterrust onder de sneeuw is in ieder geval vol leven!

 

 

 

Hoop

 

Elk jaargetijde kan op zijn eigen manier vreugde brengen. We hopen op een nieuw begin. Sneeuwpret en vrieskoude doen ons uitkijken naar de lente: een zachte warmte wordt aangevoerd. Ze doet de winter vergeten omdat hij plaats maakt voor nieuw leven: het openbarsten van botten en een zon die stilaan hoger klimt aan de hemel. Stilte wordt rumoer, passiviteit wordt volop activiteit. Die ommekeer voelen we het best in ons lichaam en in onze geest die elkaar terugvinden in perfecte harmonie: nieuw LEVEN!

 

 

 

A.M.

 

 

 

Ik dacht zo vaak

waar is die sneeuw gebleven

als 't warme voorjaar weer begon.

Is al die kou nou eensklaps weggedreven?

Welnee, de sneeuw ligt lekker in de zon.

 

Toon Hermans