Elk jaar vraagt de wereldkerk aandacht
voor de eenheid onder de christenen
(oecumene).
Dit jaar onder het thema:
“Jullie zullen hiervan getuigenis
afleggen”.
Dit verwijst naar de tekst van de
leerlingen van Emmaüs
in de Bijbel bij Lucas 24ste
hoofdstuk.
Dr Guy LIAGRE ,
Voorzitter Synodale Raad van de Verenigde Protestantse
Kerk in België schrijft hierbij het volgende:
Het verhaal van de
Emmaüsgangers in Lucas 24 heeft in de kerk- en
kunstgeschiedenis diepe sporen nagelaten.
De protestantse hervormer
Maarten Luther schreef er een prachtig gebed bij (zie
einde artikel).
Spectaculair begin
Lucas hoopt de lezers,
luisterend naar de getuigen van het eerste uur, door de
personages van het verhaal en in de kracht van de Geest
mee te nemen. En dat lukt! Het begint dan ook vrij
spectaculair. Het graf is leeg. Petrus is verbaasd en de
vrouwen zijn verlegen. Subtiel spreekt de evangelist
voor het eerst van de ‘Heer Jezus’: de verrezene is
Heer! Meteen ook de oudste – en nog steeds door alle
kerken gedeelde – geloofsbelijdenis van het vroege
christendom. Aanvankelijk – het staat er létterlijk –
weten de vrouwen niet wat ze ervan moeten denken.
Ook hun eerste hoorders
zijn sceptisch.
Twee mannen,bij het
vallen van de avond op weg naar Emmaüs, discuteren er
over. Ook al is er een leeg graf, is er een boodschap
van engelen en getuigende vrouwen, voor hen is het een
afgesloten hoofdstuk. De wandelrichting zegt genoeg: weg
van Jeruzalem! Maar ongemerkt gaat Jezus mee. Hij
luistert en vraagt, confronteert ze met hun eigen
gedachten en nodigt ze zo uit tot herbronning. Om
uiteindelijk in de avonduren met hen het brood te delen.
De broodbreking
En wat als het nu eens
dezelfde Jezus zou zijn die in ‘real time’ onze
vragende, twistende, twijfelende geloofsgemeenschappen
tot herbronning uitnodigt? Of als de op onze levenstocht
meegaande vreemdeling ook ons – na zijn confronterende
woorden – de ogen voor zijn aanwezigheid doorheen het
breken van het brood opende? De aanwezigen in Emmaüs
voelen en ontdekken bij de broodbreking de aanwezigheid
van de Heer. Maar voor ze het goed en wel beseffen, is
Hij alweer weg. De Maaltijd van de Heer behoort hen niet
toe, noch aan een mens, een groep mensen, een Kerk. Aan
allen is hij uit genade gegeven.
Was het niet
hartverwarmend?
Er is nog iets waarom dat
sublieme verhaal van de Emmaüsgangers mij altijd erg
heeft aangesproken.
Dat ene zinnetje: ‘Was
het niet hartverwarmend zoals Hij onderweg met ons sprak
en de Schriften voor ons opende?’ Op de levensweg komt
de Heer ons tegemoet. Hijzelf opent harten en oren. En
hij zendt ons daarna uit. Woord en Avondmaal zetten in
beweging. God legt een wervend evangelie in onze handen
en in onze mond. De leerlingen ontvangen het evangelie
en worden met dat evangelie de wereld ingestuurd. Niet
met een theoretisch en objectief verhaal, ze zijn zelf
immers in het geding.
Ze moeten aan het werk
door zélf de Schriften - Mozes, de profeten, de Psalmen
en alles wat verwijst naar Jezus de Heer - uit te
leggen. Verkondig het aan alle volken, zegt Jezus. Van
de Avondmaalstafel of de eucharistie en de lezenaar de
wereld in: God geeft ons zijn evangelie om het uit te
dragen in de wereld. En met dat evangelie geeft Hij ons
ook zijn Geest mee. Hij gaat voor ons uit als wij ons
getuigenis geven aan anderen. Van Pasen gaat het echt
naar Pinksteren. Als kerken worden we uitgenodigd om ook
anno 2010 die weg samen mee te gaan. Van tafel af, de
wereld in…
Gebed
Heer, blijf bij ons,
want het is avond en
de nacht zal komen.
Blijf bij ons en bij
Uw ganse kerk
aan de avond van de
dag
aan de avond van het
leven
aan de avond van
de wereld.
Blijf bij ons
met Uw genade en
goedheid
met Uw troost en
zegen
met Uw woord en
sacrament.
Blijf bij ons
wanneer over ons
komt de nacht van beproeving en van angst
de nacht van twijfel
en aanvechting
de nacht van de
strenge, bittere dood.
Blijf bij ons
in leven en in
sterven
/ in tijd en
eeuwigheid.
Dr Guy LIAGRE
Voorzitter Synodale
Raad van de Verenigde Protestantse Kerk in België
Elke dag van de Gebedsweek voor de
eenheid heeft een eigen thema
Eerste dag: maandag 18 januari: Getuigen
doorheen het leven.
Tweede dag: dinsdag 19 januari: Getuigen
door onze ervaringen te delen.
Derde dag: woensdag 20 januari: Getuigen
door onderscheidingsvermogen.
Vierde dag: donderdag 21 januari:
Getuigen door de viering van het geloof dat wij
ontvingen.
Vijfde dag: vrijdag 22 januari: Getuigen
in het lijden.
Zesde dag: zaterdag 23 januari: Getuigen
door trouw aan de Schriften
Zevende dag: zondag 24 januari: Getuigen
door hoop en vertrouwen
Achtste dag: maandag 25 januari:Getuigen
door gastvrijheid.
Willen jullie mee bidden en ijveren voor
eenheid?
P.R. (Bron: brochure, Gebedsweek
voor de eenheid van de christenen).