|
Mijmeringen en gedachten bij Allerheiligen en Allerzielen
Allerheiligen
viert onze verbondenheid met mensen die op de één of andere
wijze het accent hebben gelegd op de beleving van het
evangelie: zij reiken ons modellen aan om ook in deze tijd
mensen te zijn die getuigen van Gods boodschap van liefde en
gerechtigheid.
Allerzielen
Toch is deze tijd ook gehuld in een kleed van
weemoed en verdriet. We missen hen die ons in de dood zijn
voorgegaan, wij blijven wat in leegte achter. Daarom is het
goed dat we geloven dat onze dierbaren in Gods liefde zijn
geborgen. We willen voor hen bidden en zo met hen verbonden
blijven. Mocht dit geloof ons troosten en ons vervullen met
levensmoed.
We willen u uitnodigen om in de komende dagen
gelovig-biddende mensen te zijn en eens te denken aan de
diepe zin van leven en sterven. Ga eens een kerk binnen, bid
er stil of samen met mensen en ga versterkt naar huis en
leef beter, niet voor jezelf alleen.
Heiligen zijn
mensen die licht binnen laten - een anekdotisch verhaal –
Elk jaar komen de eerste communicantjes in de
kerk om er kennis mee te maken.
Wat is er nu allemaal te zien in die grote
kerk. Het altaar, de lezenaar, de preekstoel, de kelk, de
hosties enz.
Als ze terug in de klas kwamen wou de juf
eens weten of ze goed hadden opgelet en of de kinderen alles
wel goed onthouden hadden. “En de heiligen,” vroeg zij. “Wat
zijn heiligen?” Stak er eentje zijn vinger op en zei: “Dat
zijn die mensen die licht binnen laten.” En hij verwees
daarbij naar de heiligenfiguren in de glasramen.
Dat is een mooi stukje katholieke theologie:
de heiligen leven in het grote Licht en geven het aan ons
door. In hen zien we wat het is te leven in het grote Licht,
zien we hoe dat Licht hen levend maakt, maar uiteindelijk
komt het licht niet van henzelf.
Met Allerzielen herdenken we onze overledenen en denken we
ook aan het licht dat zij voor ons binnen gelaten hebben. En
dan denken we ook even aan ons eigen leven en wat met dat
leven, gezien in het licht van het hunne, tot nu toe gedaan
hebben.
Allerheiligen en Allerzielen: tijd om het licht dat ons
gegeven wordt binnen laten, en ons eigen tegenlicht een
beetje lager zetten.
|
Bij het feest van Allerheiligen
worden de Zaligsprekingen gelezen uit het
evangelie volgen Matheüs ( 5, 1-12.)
1 Bij het zien van deze menigte
ging Hij de berg op, en toen Hij was gaan
zitten, kwamen zijn leerlingen bij Hem.
2 Hij nam het woord en onderrichtte hen met deze
toespraak:
3 `Zalig die arm van geest zijn, want hun
behoort het koninkrijk der hemelen.
4 Zalig die verdriet hebben, want zij zullen
getroost worden.
5 Zalig die zachtmoedig zijn, want zij zullen
het land erven.
6 Zalig die hongeren en dorsten naar de
gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
7 Zalig die barmhartig zijn, want zij zullen
barmhartigheid ondervinden.
8 Zalig die zuiver van hart zijn, want zij
zullen God zien.
9 Zalig die vrede brengen, want zij zullen
kinderen van God genoemd worden.
10 Zalig die vervolgd worden vanwege de
gerechtigheid, want hun behoort het koninkrijk
der hemelen.
11 Zalig zijn jullie, als ze jullie uitschelden
en vervolgen en je van allerlei kwaad betichten
vanwege Mij.
12 Wees blij en juich, want in de hemel wacht
jullie een rijke beloning. |
November
Dit zijn dagen van herinnering…
Eerst komt de naam, met liefde uitgesproken,
dan het verhaal en zo komt hun identiteit ons voor ogen.
De naam is het begin van de herinnering. Zo
leven mensen verder in ons hart, in onze gesprekken.
Ooit schreef de psalmdichter dat onze naam
geschreven staat in de palm van Gods hand.
Als God ons niet kan vergeten, dan gaat ons
verhaal verder, dan wordt onze identiteit niet afgebroken.
Als God ons blijft liefhebben… dat is de
zaligheid.
Wie is er zalig in Gods ogen ?
Wie zijn vandaag de armen van geest ?
Zijn dat niet die mensen die nog geloven in
een ideaal, in een utopie ? Die zich nog inzetten
belangeloos en met veel liefde voor een wereld zoals die nog
altijd niet is tot stand gekomen.
Zijn dat niet die mensen die geloven in de
vrede als een stille kracht die veel sterker is dan alle
agressie en alle assertiviteit ? Die geloven in de stille
kracht van de vergeving, veel sterker dan elke wraak.
Zijn dat niet die mensen die geloven in het
wonder van het bestaan, die geloven dat alles zijn betekenis
heeft en dat er Iemand is die er zijn bedoeling mee heeft ?
Zijn dat niet die mensen die geloven in God
als hun persoonlijke vriend die hen nooit alleen laat ?
Natuurlijk zullen die mensen het niet ver
brengen, natuurlijk zullen zij een etiket opgeplakt krijgen
van “uit de tijd”, of conservatief.
Natuurlijk zullen zij tegenstand oproepen en
daar onder lijden.
Zalig zijn zij…
Hun namen staan geschreven in de palm van
zijn hand; hun verhaal gaat verder in zijn herinnering. Hun
identiteit leeft verder in Gods diepste wezen.
Binnentreden in het gebed, gevoelig worden
voor Gods nabij zijn is ook binnentreden in die andere
wereld waar zij kind aan huis zijn.
Mijn wens: zalige dagen vol herinneringen …
PR.
|