Leve de vakantie !

 

 

 

Vakantie…alleen het woord al doet ons verlangen naar onze naderende ‘vrije’ tijd.  Maar of we nu vakantie nemen in het warme zuiden, aan de Belgische kust of kiezen voor ‘costa at home’, als we maar ons eigen ritme kunnen bepalen. Af en toe hebben we wat vakantie nodig (al is het enkel met ons hart) om er nadien terug tegenaan te kunnen. 

 

 

 

Maar willen we ook enkele christelijke accenten leggen in onze vakantie? Deze vraag stelde ik aan enkele vrienden en familieleden.  Alvast bedankt voor jullie mooie getuigenissen:

 

 

Wij kijken ieder jaar opnieuw uit naar de vakantie omdat alle activiteiten, vergaderingen, trainingen,…dan even op non-actief staan.  Vooral ikzelf heb dat echt nodig om dan weer fris en vol goede moed te beginnen aan een nieuw werkjaar.

Alleen, ons christen-zijn is iets dat toch gewoon doorloopt, ook in de vakantie, als een rode draad in ons dagelijks leven.

Toch hebben we, bewust of onbewust, gekozen om ons extra in te zetten voor Akindo. ‘Akindo’ organiseert vakanties voor maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren.  Van onze kinderen verwachten we ook dat ze hun bijdrage leveren.  Annelies zal als leidster 10 dagen mee een kamp organiseren voor de 17-jarigen.  Heleen, Christiaan en ikzelf zullen gaan helpen in het huis van Akindo: poetsen, in de keuken helpen, invallen waar nodig…

Op 15 augustus zijn we uitgenodigd om getuige te zijn van de eeuwige gelofte van broeder Yvan van de Fraternité de la Tiberiade.

We kijken er al naar uit.

(Hilde)

 

 

Al biddend de wereld rond !

Al jaren bezoeken wij tijdens onze daguitstappen in binnen- en buitenland kathedralen,kerken, kapelletjes.  Daar offeren we kaarsen en bidden we voor rust en vrede in de wereld.

(Ines)

 

 

Als het dit jaar lukt ( vorig jaar niet ) een dagje samenzijn met de broedergemeenschap in Tibériade.  Echter dit is een extraatje.

Echt tijd maken voor elkaar: zowel in gezin, tegenover echtgenoot, als de kinderen, als voor elkéén die toevallig ons pad kruist.  Tijd, in de volle zin van het woord: er zijn voor elkaar, zonder te denken ‘ik moet nog dit, of dat wacht nog…’ in de vakantie is er tijd.

Een religieus boek lezen als herbronning. Dit jaar staat ‘Ongehoord’ van Peter Schmidt al klaar.

In het buitenland, bidden en stil verwijlen in die paar kerken die we bezoeken.

Een gastvrij huis zijn voor…

(Hilde)

 

 

Het gaat er ons over om tijdens onze vrije tijd eens stil te staan bij ons doen en laten tijdens het werkjaar.  Vandaar dat wij ook dit jaar weer gedurende 2 weken onze pauze-knop indrukken om tijdens deze periode in de warme schoot van ons kerngezinnetje in eerste instantie God te bedanken voor het onwaarschijnlijke geluk dat wij samen mogen beleven, en ons te bezinnen over de mogelijkheid om ons leven meer inhoud te geven; voor ons gezin; maar eveneens voor onze medemens.

Het is de bedoeling om na onze vakantie met vernieuwde energie en positiviteit ons als Christenmensen onder onze medemensen te begeven en trachten het goede te doen, elke dag opnieuw.

(Ruben)

 

 

Genieten ( iets wat we te weinig doen in ons gejaagd leven) van de rust: geen school, geen examens, geen muziekschool, niet in de file staan….

Tijd maken voor elkaar, samen ‘thuis’ zijn, eens bijbabbelen over diepere dingen, tijd maken om te luisteren naar mensen die hun verhaal kwijt willen, een bezoekje brengen aan kennissen die alleen zijn of eenzaam…

En tenslotte tijd maken voor God: rustig naar de eucharistieviering gaan zonder de bezorgdheden van de volgende werkweek mee te nemen.

(Lieve en Stefan)

 

 

‘Je bent niet wat je hebt, maar je bent wat je geeft.’  Een stuk van mijn kostbare tijd wil ik wijden aan de gezondheidszorg in Rwanda. Binnenkort vertrek  ik met ‘Artsen zonder vakantie’  voor twee weken naar Rwanda  om les te geven aan verpleegkundigen in Rwanda.

Mede door de grote steun van mijn echtgenote, die thuis het huishouden draaiende houdt, kunnen we op deze manier  een bijdrage leveren voor de derde wereld.

(Ivo)

 

 

 

 

 

 

De 10 geboden van vakantie volgens Kardinaal Godfried Danneels

 

1. Gij zult vakantie nemen.  En wel des te langer naarmate gij denkt er geen tijd voor te hebben.  Want precies dan zijt gij hard aan vakantie toe.

 

2. Gij zult echt vakantie nemen.  Helemaal dus, met heel uw lichaam en heel uw verstand.

 

3. Vakantie is een weldaad voor uzelf en uw huisgenoten.  Gij zult uw vakantie dus niet gebruiken om buren of vrienden te overbluffen.

 

4. Niet iedereen heeft vakantie.  Gij zult daarom de mensen die van dienst zijn om u een prettige tijd te bezorgen, met evenveel respect en dankbaarheid te behandelen als gij zelf wilt ondervinden.

 

5. In de zomer zoeken wij de zon liefst niet alleen en letterlijk.  Gij zult dus ook uw huisgenoten of vrienden in het zonnetje zetten.

 

6. Vakantie is vrije tijd.  Maar daartoe is een bevrijd hart nodig en dat kan alleen God ons schenken. Gij zult dus niet vergeten ook voor Hem wat van uw vrije tijd vrij te maken.

 

7. Fotograferen is een moderne vorm van jagen:  je ‘schiet’ kiekjes voor later;

Maar niet iedereen houdt ervan dat gij binnendringt in zijn privé-sfeer. Gij zult dus uw medemens niet ongevraagd voor fotowild aanzien.

 

8. God heeft veel kleuren op zijn palet. Bruin zult gij dus niet verabsoluteren. Het is niet de enige kleur die prettig is om naar te kijken. 

 

9. Lekker lang uitslapen is een van de verkwikkingen van de vakantie.

Maar de mooiste dingen geeft God in de morgen.  Minstens een paar keer per week zult gij daarom opstaan om God te danken voor al het moois dat hij schenkt.

 

10.En het tiende gebod geldt voor de terugkeer: Gij zult bij uw thuiskomst niet klagen dat het zoveel geregend heeft. Dat deed het voor wie thuisbleven ook.  Laat hen liever meegenieten van de mooie dagen die gij wel gekregen hebt.

 

 

 

Veel inspiratie gewenst voor een christelijk getinte vakantie!

          

                                                                                                                                              

I.K.

 

 

 

Vakantie

 

God, geef mij een hart dat vakantie kan nemen,

zich even kan losmaken uit het gareel

van de zorg en verantwoordelijkheid,

dat los en vrij de aarde kan proeven en ruiken

en de lucht en het water en de mensen erbij.

 

Geef mij een hart, God, dat klein als een kind

de verrassing beleeft van elke nieuwe horizon,

dat zich laat drijven op de wolken en gaat rusten in de ondergaande zon.

 

Geef mij een hart, God, een open hart

en open handen om naar de mensen toe te gaan,

te luisteren naar hun verhalen en te snoepen

van hun vriendschap als de avond valt.

 

Geef mij een hart dat uitnodigt

-als een rustbank in de lommer-

iedere voorbijganger,

iedere mens langs de baan.

 

Geef mij een hart dat zich wil bekeren

tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen,

een hart dat kan bewonderen zonder te bezitten,

en kan bidden zonder woorden.

Een hart dat doorheen de dingen

kan schouwen naar uw eeuwigheid.

 

En of ik dan in een vliegtuig zal stappen

of mijn fiets zal gebruiken,

of ik de andere kant van de wereld

of de andere kant van mijn dorp zal zien,

of de kracht van mijn lichaam

zal meten met de golven,

of stil van de zetel naar het bed zal gaan:

 

Geef mij een hart dat vakantie kan nemen, God,

en dan is het feest al begonnen.

 

(Manu Verhulst)

 

 

 

Terug naar indexpagina hoofdartikels