Diagnose

Als je zo efficiënt mogelijk je stappen wil aanwenden, niets wil vergeten, ga je vaak tekeer als een bezetene maar vergeet je ondertussen wat je nodig had. Dit hoeft geen voorteken te zijn van nakende dementie! Meestal getuigt het van een zekere verbetenheid om zo arbeidsintensief mogelijk je tijd te gebruiken.

Voortgedreven als op een montageband probeer je de dagelijkse puzzel ineen te krijgen, laat je je meeglijden tot je helemaal ingeblikt opzijgezet wordt. Daar sta je dan. In de visie van een topbedrijfsmanager is het natuurlijk inefficiënt dat in een dorp van vijftienduizend inwoners een atletiekpiste wordt aangelegd waarvoor misschien slechts tien mensen interesse hebben om er rondjes te gaan lopen. Naargelang de ogen waarmee je het bekijkt is ook een bos meer dan een verzameling bomen en een wegeltje daartussen meer dan een snelle verbinding tussen A en B.

In een opgedrongen structuur van steeds sneller en beter, wordt je leven niet noodzakelijk comfortabeler. Leren keuzes maken wordt binnen de kortste keren een eindterm.

Het prille begin

Het boek der boeken, de Bijbel, begint onthutsend eenvoudig: “In het begin schiep God hemel en aarde”. God maakte tussen beide geen gradatie qua belangrijkheid. Zoals de hemel zijn ornamenten kreeg, zo werd de aarde van dag tot dag meer bevolkt en meer genietbaar. Maar bij het genieten kan je ook te gulzig worden en van een overladen maag hou je slechts zure oprispingen over. Als jou teveel wordt aangeboden, loop je gevaar er te gretig mee om te springen. Dan bezwaar je niet alleen moeder aarde maar ook jezelf. Nochtans, zo kan je lezen bij Bond Zonder Naam: “De aarde is boordevol hemel”. De aarde heeft inderdaad nog heel veel te bieden. In elke mens leeft nog een stukje nostalgie naar dat eerste begin toen alles nog leeg en onbestaande was.

Gedeeltelijk slechts ben je in staat om onder te duiken in de sfeer van het prille begin. Dat kan wanneer je probeert tot jezelf te komen. Wat beslag op je legt mag even vergeten worden; wat je oproept om uitgevoerd te worden, moet even terzijde geschoven worden; wat dringend is, kan even wachten. Zet alles op een rijtje en maak keuzes.

Een eerste aanzet

Met de vakantie in zicht wordt heel wat mogelijk. Alleen reeds door meer thuis te kunnen zijn, ervaar je de mensen en de dingen anders dan doordeweeks. Waar je huis slechts tot een toeverlaat was verworden om er te eten en te slapen, blijkt het je vooral mee te vallen als dagverblijf. Leuker toch je tijd door te brengen hier dan op kantoor. Hier en daar zijn er – zowel binnen als buiten – hoekjes en kantjes die hun geheimpjes willen prijsgeven omdat je zoveel aandacht een hen besteedt. Je zoekt een zetel op bij het raam dat uitzicht biedt op de tuin en je vindt het er zo gezellig dat je behalve de titels ook de krantencommentaren leest. In de tuin kijk je op een gemetseld stel dat bijna het ganse jaar een verboden attractie is voor kinderen maar dat je dan toch eens tot zijn recht laat komen om er barbecue te houden. Een tuinzetel wil je voor geen geld in huis – te lang en te breed – maar geplaatst onder een notelaar is hij juist lang en breed genoeg om erin lekker weg te soezen zonder dat muggen je rust komen verstoren.

Bedreiging voorkomen

Tot rust komen in eigen huis is niet altijd even gemakkelijk. Je buren en je familie maken van de vakantie gebruik om je een verlengd bezoekje te brengen en dat wil je verzorgd zien verlopen. Als innemende gastvrouw zal je vooral moeten luisteren. Dat kan vooral vermoeiend worden wanneer een monoloog wordt aangehouden die geen ruimte laat voor een gesprek.

Als je teveel in beslag genomen wordt, is er maar één uitweg: wegtrekken. Een ander verblijf opzoeken verplicht je bijna het lopende werk te laten voor wat het is en niet elk gaatje vrije tijd op te vullen met nog iets “nuttigs”.

Luilekker in een zetel, stappend of kuierend: je beleeft het anders en intenser. Na het wennen aan het ietwat hardere bed, slaap je zelden zo vast en ben je tiptop om een nieuwe dag aan te vangen. Met uitgeslapen ogen ben je attenter om je over de meest gewone dingen te verwonderen. Onderwijzen, zo stond het ergens, is het wonder wijzen: het wonder van de dingen om je heen; het wonder ook in het doen en laten van mensen.

Thuisgekomen neem je zeker iets over van wat je in je omgang met anderen hebt beleefd. Je vraagt je wel eens af of je niet te laat begonnen bent met keuzes te maken.

Tot slot

Er is zoveel dat op ons afkomt en mooi verpakt onze ijdelheid of zucht naar sensatie bespeelt.

Niet alles waarop wij ingaan maakt ons beter.

Reeds de apostel Paulus wist ervan mee te spreken als hij schrijft aan de christenen van Tessalonica: “Onderzoek alles, behoud het goede”. (1 Tess. 5, 21)

Er is zoveel “wegwerp” dat ons via de media bestormt.

Indien wij niet vooraf onze keuzes maken, dreigen wij geleefd te worden.

Daartegen verwittigt Paulus: “Vermijd het kwaad, in welke vorm het zich ook voordoet”. (1 Tess. 5, 22)

Christenen hebben hun keuze gemaakt voor Jezus van Nazaret, de Gezalfde van God.

Zijn spoor volgend zijn wij veilig.

H.V.R.