Gesloten deuren

Het Pinksterverhaal van Johannes vertelt ons hoe de apostelen zich verschanst hadden achter ‘gesloten deuren’. ‘Gesloten Deuren’, zo heet ook het meest bekende drama van de Franse schrijver Jean-Paul Sartre. Maar hier gaat het over drie personen, die gedwongen worden om heel hun leven samen te leven. Doch dit samenzijn wordt een kwelling, omdat ze niets hebben dat hen samenbrengt of samenhoudt. Ze blijven totaal verschillend van elkaar. Hun leven wordt een hel: de ene mens wordt voor de andere een hel! De hel, dat zijn de anderen.

Drie mensen in één kamer, maar stuk voor stuk alleen, omdat deuren van echt menselijke ontmoeting gesloten blijven.

Ook de leerlingen

Achter gesloten deuren zijn de leerlingen van Jezus samengekomen. Na de catastrofe van Goede Vrijdag waren ze verlamd door panische vrees: twijfelachtig, moedeloos en onzeker. Vol angst sluiten zij zich af van de buitenwereld. Ze weten niet hoe het verder moet. Ze voelen zich alleen, in de steek gelaten. De deuren van hoop en uitzicht zijn gesloten, definitief.

En mensen van nu...

Ook tegenwoordig zijn er mensen die somber de toekomst tegemoet zien, overspannen en depressief. Zitten wij mensen van vandaag vaak ook niet achter gesloten deuren? Deuren van angst en onzekerheid, jaloezie en agressie, zonder toekomst. De ene mens wordt voor de andere een hel. Dit gebeurt in huwelijken en samenlevingsverbanden, vriendschappen en gezinnen. Op het werk en in de kleine of grote kring.

Boodschap van Pinksteren

Nog steeds zijn er in onze wereld veel dichtgeklapte deuren, soms voorgoed. En toch, deuren openen zich om ons heen. Is dit niet de boodschap van Pinksteren? Deuren open doen voor onze gebuur, die in jaren niet meer tegen ons gesproken heeft. Deuren openen op school en op het werk, in stad en dorp.

De eerste werking die de heilige Geest in de jonge Kerk teweeg bracht, was een ervaring van nieuw leven, dynamiek en beweeglijkheid. Luister maar naar die sterk geladen woorden in het Pinksterverhaal: plotselinge wervelwind, beweeglijke tongen van vuur, opengeslagen deuren. Al die dingen verwijzen naar wat de Geest bewerkte in het hart van de apostelen. Hun levenswijze wordt totaal anders. Angstige leerlingen worden moedige mensen, zwijgende mensen worden welbespraakte getuigen. Uit een gesloten kring groeit een groep mensen waarin ruimte is voor iedereen die in Jezus wil geloven.

Pinksterfeest

Pinksteren wordt beschreven als een overrompeling van de Geest, die alles vernieuwt en verandert. Het Pinkstergebeuren is het begin van de Kerk onder de stuwing van de Geest. Als christenen bidden we opdat de Geest van vernieuwing, van waardering en dynamiek opnieuw zal waaien in onze tijd en de eenheid onder de christelijke kerken zal herstellen. Pinksteren laat ons zingen hoe het waaien van de Geest aan ons vandaag gebeurt. Dat vuur van het begin, wij ademen het in, Gods Woord dat antwoord vraagt.

J.B.