FEEST VAN ONS HEER HEMELVAART

 

 

 

 

Veertig dagen na Zijn opstanding voer Jezus op naar de hemel.

Zijn discipelen waren hierbij aanwezig. Hij beloofde hen dat binnen korte tijd de Heilige Geest zou komen om hen te helpen en te ondersteunen.

 

"Toen hij dit gezegd had, werd hij voor hun ogen omhooggeheven en opgenomen in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen. Terwijl hij zo van hen wegging en zij nog steeds naar de hemel staarden, stonden er opeens twee mannen in witte gewaden bij hen.

Ze zeiden: Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan." (Handel.1:9-11)

 

De belofte van de Heilige Geest werd tien dagen later vervuld, met Pinksteren.

 

“ Al heeft Hij ons verlaten

   Hij laat ons nooit alleen. “

 

Deze liedtekst uit “ Zingt Jubilate” verwoordt uitstekend wat de betekenis is van het feest van Ons Heer Hemelvaart dat wij vieren op de 40ste dag na Pasen. Wij zouden het aldus omschrijven:

Jezus werd ten hemel opgenomen maar zijn invloed blijft doorwerken in zijn volgelingen.

 

 

 

 

 

 

In vele landen is de kerkelijke hoogdag van Ons Heer Hemelvaart geen feestdag maar gewoon een werkdag zoals de andere donderdagen. Bij ons is het een officiële feestdag, het werkende leven valt stil tot de maandagmorgen nadien!

 

Het verhaal van Jezus’ Hemelvaart is niet te lezen als een verslag van waargenomen feiten. Het is eerder de weergave van een gelovige overtuiging, iets wat de eerste christen gelovigen met zekerheid wisten  en dat ze hebben doorverteld. Wat ze met zekerheid wisten was: Jezus is hier niet meer, Hij is verdwenen uit de wereld van de mensen, Hij  verschijnt niet meer onder ons. Maar ze wisten ook dat Jezus lééft, elders, op een andere en veel sterkere manier dan mensen op aarde leven.

 

We kunnen ons de hemel niet meer voorstellen zoals in de eerste eeuwen. Toen zag men die hemel als bovenste laag van een wereld in drie lagen: de onderwereld, de middelste (de onze) en de bovenste ruimte waar God verblijft met de engelen en de heiligen. We weten nu dat de Hemelvaart van Jezus onmogelijk kan gebeurd zijn zoals de evangelisten het beschrijven: opstijgend vanaf de aarde, recht naar omhoog, tot in de verblijfplaats van God.

Het verhaal boeit ons omwille van de blikrichting bij de leerlingen. Ze willen Jezus vasthouden. Maar als tegenrichting krijgen ze een opdracht waarvoor hun ogen op de aarde moeten gericht blijven: de opdracht het goede nieuws door te vertellen.

 

 

 

 

 

 

En al zijn beelden als hemel en Hemelvaart uit het verleden, toch blijven we deze woorden gebruiken omdat we ze niet kunnen missen. We hebben geen ander woord als “hemel” om uit te drukken dat er een werkelijkheid is, die ons te boven en te buiten gaat. Waarschijnlijk zijn er ook geen betere woorden om te blijven herhalen dat de horizon van een mensenleven niet beperkt is tot de tijd tussen geboorte en dood.

 

Lange tijd, en nu nog via de actie Wereldsolidariteit, hebben we op Hemelvaart “Rerum Novarum” gevierd. Rerum Novarum is de naam van de encycliek van Paus Leo XIII die het in 1891 over “nieuwe zaken” had. Over de zaak van de arbeiders als in de tijd van Priester Daems. De tijd van de triomfantelijke optochten is grotendeels achter de rug. Het geeft ons de kans deze hoogdag in zijn zuivere gestalte in het licht te zetten.

 

Hemelvaart zegt zoveel als: ons leven heeft eeuwigheidswaarde. Al wat wij goed gedaan hebben gaat nooit meer verloren! Het voornaamste is dat wij, die Hemelvaart vieren, de opdracht die Jezus aan zijn leerlingen gaf voor onze rekening nemen: “ Trek erop uit om de goede boodschap te verkondigen.”

 

Door de liturgische feesten van Pasen, Hemelvaart en Pinksteren afzonderlijk te vieren, wil de kerk de verschillende aspecten belichten van één alomvattende gebeurtenis: de overwinning op de dood en de komst van het rijk Gods.

 

Hemelvaart is geen eindput of afscheid, maar een nieuw begin naar Pinksteren toe: het feest van de universele zending van de kerk. Samen wachten wij in de komende tien dagen op de Geest, voor een laatste bemoediging.

 

Aan u allen een “Zalige Hoogdag” toegewenst.

 

 

PR.

 

 

 

 

Terug naar indexpagina hoofdartikels