Wat is er aangenamer  in deze  mooiste maand van het jaar, dan te genieten van een stapje in de natuur? Op weg met het gezin of met vrienden en de warme zon (als ze er is) mee te laten opstappen. Wat kan dat zalig-gezellig zijn!

Maar we willen dit “op weg gaan“ een religieus tintje geven met  “op bedevaart te gaan.”

Het hoeft daarom niet naar Santiago de Compostela te zijn... Deze tocht langs de “Camino” is momenteel “in” en wordt vaak ondernomen voor een of ander goed doel. Zo een 800 km, van dorp naar stad, tussen dorre vlakten en groene bergflanken is een echte uitdaging. Pelgrims zoeken daar voor zichzelf een revisie van het eigen leven. Op deze bedevaartweg beleeft de mens wie hij eigenlijk is: nl. gast op aarde, die in de vreemde leeft. Op die weg beleeft de pelgrim ook de gemeenschap met anderen. De enkeling krijgt de moed om met de anderen de weg verder te gaan en het niet op te geven. Hoeveel bemoediging, troost en geloofversterkende woorden worden er op deze tocht niet geschonken en in het vooruitzicht gesteld? Wie een verre weg gaat, ondervindt de verblijdende belevenis van de gastvrijheid. Wat vandaag als gastronomie een bedrijf is, was in vroegere tijden een heilige dienst. 

Zo ver moeten we het toch niet zoeken. Scherpenheuvel, Oostakker, Gaverland zijn trekpleisters in deze meimaand.

Waarom op  bedevaart gaan?

Op weg gaan te voet, per fiets, met de wagen of per autobus: alleen, in groep, met familie, vrienden, als beweging, als parochie. Het doel van elke bedevaart is uiteindelijk: anders thuiskomen, bemoedigd, vredig, blij. Samen gaan: als uitdrukking van Gods volk op weg, van geen leven naar nieuw leven. In onderlinge verbondenheid. elkaar ondersteunend, soms letterlijk, vaak figuurlijk. Samen bidden en zingen: dezelfde woorden zeggen, dezelfde gedachten dragen van hoop en verwachting. Gods droom met deze wereld, gaandeweg overwegen. Even zijn leven warmen aan Jezus en Maria. Via Maria aan God zijn leven, zijn vragen voorleggen en om hun zegen bidden. Van zegen naar zending, want Maria vraagt ook haar zorgen mee te dragen naar waar je woont en werkt. Overal het lot van medemensen ter harte nemen...zorg dragen voor elkaar.

 
 Tijd en stilte

Wie in een bedevaartplaats is aangekomen, moet tijd vinden of maken om in gebed en stilte te kunnen verwijlen, teneinde het mysterievolle van de plaats op zich te laten inwerken, met anderen  en met de kerkgemeenschap. Elke bedevaart schenkt aan de bedevaarder nieuwe kracht op de weg van onze levenstocht.

Onze bedevaartplaats : de Boskapel in ons Buggenhoutse bos

Op bedevaart komen is opnieuw grond onder de voeten krijgen om verder zinvol te kunnen leven. We hebben het al duizendmaal herhaald: “Wees gegroet Maria”, omdat wij vermoeden dat God aldus iedere doodgewone mens wil begroeten, dat Hij voor iedere mens een uitgestoken hand wil zijn, een knipoog van heel ver. Hij wil ons laten voelen dat Hij om ons geeft en dat Hij ons omgeeft met vriendschap waar geen maat op staat.

Wij moeten slechts  het venster van ons hart wijdopen gooien en luisterend wachten...wachten op Zijn Stem  en op de boodschap van Maria : oase te zijn van begrip, sterk in geloof, aandachtig voor al wie met ons leeft. 

ZR