DE GOEDE WEEK

De Goede Week is de naam van de week vanaf Palmzondag tot Stille Zaterdag. Met Palmzondag begint de Goede Week; de benaming Goede Week verwijst naar het heil dat alle mensen in de dood en de verrijzenis van Jezus wordt aangezegd.

In dit artikel staan we stil bij de betekenis van deze belangrijke dagen voor elke christen-beleving.

PALMZONDAG

Op Palmzondag wordt verteld hoe Jezus als een koning in Jeruzalem werd ingehaald. Geen gewone koning: een koning op een ezeltje, een koning zonder leger. Een koning van de gewone mensen, die dan ook in groten getale uitliepen. Ze zwaaiden met palmtakken, riepen Hosannah en legden kleren en doeken op de weg, als een loper voor de koning.

In de kerken worden op Palmzondag buxus-takjes uitgedeeld. Palmtakken in het klein. Palmtakken spelen een grote rol vanwege het evangelie van de intocht van Jezus in Jeruzalem, enkele dagen voor zijn sterven. Bij deze intocht werd Jezus toegezwaaid met groene takken … takken van de palmboom of van de olijfboom. Palmen zijn het teken voor iemand die door alles heen, toch overwint. Olijftakken zijn het teken van vrede.

Met Palmzondag krijgen we nieuwe takken, palmen van overwinning, nieuw leven, hoop, verzoening. Het is een viering waarbij het groen ziet van palmtakken. Een groen takje: de winter heeft het niet kunnen winnen van dit takje. Het is groen gebleven. De Palmtakjes worden meegenomen naar huis en daar bewaard op een mooie plaats, als bron van hoop voor wanhopigen, als bron van genezing voor de zieken, als bron van vreugde voor hen die treuren.

Het is zinvol om zo’n gewijd takje in huis, in de auto of in de stallingen bij de dieren aan te brengen, als een teken van bescherming.

WOENSDAG: Wijding van chrisma-olie

Deze wijding gebeurt in elk bisdom de woensdagavond in de Goede Week in de kathedraal door de bisschop. Iedereen mag deze viering bijwonen. Deze olie wordt dan verdeeld bij de dekanaten. Op Witte Donderdag gaat elke pastoor naar de dekenij de nodige olie halen voor het doopsel en de ziekenzalving.

WITTE DONDERDAG

Op Witte Donderdag, de dag van 'het laatste avondmaal', denken we aan de laatste maaltijd van Jezus met zijn apostelen. In de liturgie staan de instelling van de eucharistie en het priesterschap door Jezus centraal.
Het is niet zomaar een maaltijd, het is de vooravond van het Joodse Paasfeest (Pesach). Jezus en zijn vrienden gedenken hoe het joodse volk ooit door Mozes uit Egypte is bevrijd.
Vóór de maaltijd begint, maakt Jezus nogmaals duidelijk: machtsverhoudingen, meesterschap en slavernij in zijn visie niet kunnen bestaan. Het gaat hem om dienstbaarheid aan elkaar, om broederschap, waarbij iedereen telt. Hij demonstreert dat op een bijzondere wijze. In plaats van de slaven gaat hij zelf op zijn knieën en wast de voeten van zijn leerlingen. Die kijken raar op, want Jezus was toch hun meester. Een meester die de dingen op z'n kop weet te zetten. Meesters worden helpers.
Tijdens deze maaltijd wordt het Jezus duidelijk dat er iemand onder zijn vrienden is die hem verraden zal. Er zijn mensen die willen dat Jezus wordt opgepakt en gedood. Judas, één van de leerlingen zal hen daarbij helpen. Jezus vertelt dat allemaal tijdens de maaltijd.
Het is dus een bijzondere maaltijd: vooral als Jezus het brood breekt en ronddeelt terwijl hij zegt dat het zijn lichaam is. Hij doet dat ook met de beker wijn. Hij wil dat mensen hem zo blijven herinneren. Tot op de dag van vandaag gebeurt dat, tijdens de Eucharistie of het Avondmaal. In de vorm van brood en wijn is Jezus dan aanwezig.
Na de maaltijd gaan Jezus en zijn leerlingen de stad uit naar de Olijfberg, waar Jezus tot God zal bidden. Vluchten doet hij niet. Die nacht wordt hij verraden, gevangen genomen en verhoord.

In vele kerken is er ’s avonds ook een avondwake. In stilte kunnen mensen bidden voor meer dan hun eigen zorgen en vragen.

Verklaring:

Jezus is de avond van Witte Donderdag in stilte gaan bidden. ‘Niet mijn wil maar uw wil geschiede’ waren de woorden van Jezus in de hof van Olijven. In zijn bidden had Hij oog voor alle mensen.
Als mensen vandaag willen bidden worden ook zij opgeroepen niet enkel voor eigen noden te bidden, maar zoeken ze de stilte op om zich tot God te keren.

GOEDE VRIJDAG

Goede Vrijdag is de droevigste dag van het kerkelijk jaar in het algemeen en van het Paasfeest in het bijzonder. Toch spreekt men van “Goede” Vrijdag. Dit is omdat de dood van Jezus niet het einde betekende. Op Goede Vrijdag volgt, na de stilte en de rouw van Stille Zaterdag, immers de Paasmorgen, wanneer Jezus verrezen blijkt te zijn. De dood is overwonnen. Niet de dood, maar God, het leven, heeft het laatste woord. Alleen vanuit Pasen gezien is deze vrijdag ‘goed’, en is er ook een beginnende vreugde bij alle rouw.
Deze dag gaat over lijden en sterven. Van Jezus, toen, maar ook van zovele anderen in onze tijd. Goede Vrijdag is daarom een dag van rouw en medeleven met al die mensen die lijden. Wie gelooft in de verrijzenis van Christus, kan uit deze dag(en) echter ook een ‘ongelooflijke’ hoeveelheid troost en bemoediging putten

De kerk (Centrum) is op Goede Vrijdag de hele dag open om individueel of in groep (om 15 u) de kruisweg te doen. Midden in de kerk ligt er een groot kruis op de grond. Bij het kruis plaatsen we een dikke brandende kaars. Mensen, die even tot stil gebed willen komen, kunnen zich richten naar het kruis. Over dit kruis gaat het vandaag. Dit kruis willen wij oprichten binnen onze eigen parochiegemeenschap, want door het lijden, de dood en de verrijzenis van onze Heer is het voor ons een teken van hoop en leven geworden.

‘s Avonds  bij de Kruishulde vereren wij het kruis. Onze eigen pijn, onmacht, lijden en verdriet leggen wij bij Jezus, zodat we met Pasen mee mogen verrijzen.
 

STILLE ZATERDAG

Paaszaterdag of Stille Zaterdag volgt op Goede Vrijdag. Het is de zaterdag voor Pasen en de laatste dag van de lijdensweg die voorbereidt op het Paasfeest.

Op deze dag herdenken we de tijd dat Christus dood in het graf lag en er als het ware een stilte in de wereld optrad. Het kruis is nu leeg en in veel kerken is het altaar leeggeruimd.

Op Stille Zaterdag wordt er – net als op Goede Vrijdag – geen eucharistie gevierd. Het is een dag van stille bezinning die eindigt bij aanvang van de vreugdevolle Paaswake.

PASEN

Dankzij Pasen leeft Jezus tot op vandaag verder in de kerk, in het getuigenis van vele christenen.

Voor de kerk is Pasen het grootste religieuze feest.

"Pasen is het hart van het christelijk geloof. Het hele christendom zou ondenkbaar zijn zonder het gebeuren van Jezus' opwekking uit de dood." schrijft het geloofsboek

Hierover lees je volgende week meer.

Wij wensen je een Zalige Goede Week.

PR.

Terug naar indexpagina hoofdartikels